Torfowisko pod Zieleńcem – syberyjska tundra w centrum Sudetów

Torfowisko pod Zieleńcem stanowi jeden z najważniejszych rezerwuarów bioróżnorodności w polskiej części Sudetów, gdzie można spotkać wiele rzadkich i chronionych gatunków roślin, w tym relikty glacjalne jak brzoza karłowata. Unikatowy w skali kraju pomnik przyrody, doceniany już na początku XX w. Położony w sercu mniej popularnego pasma Gór Bystrzyckich, na zachodnim zboczu góry Bieść, na połaci w początkowym stadium na 157 ha, a obecnie ok. 270 ha. Istniejący tu rezerwat został utworzony w 1954 roku i według przewodnika „Sudety” K.R. Mazurski, Z. Martynowski (Warszawa, 1978 r.) początkowo miał nazwę „Rezerwatu Topielisko”. Na ten czas wg autorów rosły tu: żurawica błota, modrzewica zwyczajna, borówka bagienna, bażyna czarna oraz naturalnie występująca tu brzoza karłowata i sosna błotna jakże charakterystyczne dla terenu torfowiska wysokiego. Rosnące tu Torfowce, ich łodyżka stale rośnie na długość, tworząc ku słońcu nowe listki, które są zdolne do magazynowania dużej ilości wody podczas gdy jej dolne części stopniowo zamierają. Owe liście mają dwa rodzaje komórek, jedne odpowiedzialne są za proces fotosyntezy, inne zaś za gromadzenie wody, to stanowi podstawę całego biosystemu Torfowiska pod Zieleńcem, w którego skład wchodzą dwie misy „Topielisko” i „Czarne Bagno”. Torfowisko powstało dzięki specyficznemu podłożu – nieprzepuszczalnym skałom: marglom i piaskowcom osadzonym na gnejsach do tego poziome ukształtowaniu terenu powoduje że jest to miejsce praktycznie bezodpływowe. Istnieją przypuszczenia, że torfowisko jest reliktem epoki lodowcowej, Przez ok 8000 lat tworzył się tu niespotykany krajobraz, charakterystyczny dla syberyjskiej tajgi. Miąższość torfu, sięga tutaj ok. 8 metrów. Charakterystyczna dla tego miejsca roślinność to Brzoza Karłowata, Torfowce, których łodyżka stale rośnie na długość, a jej dolne części stopniowo zamierają, listki są zdolne do magazynowania dużej ilości wody. Torfowisko pod Zieleńcem leży dokładnie na wododziale, jeśli jakaś woda wypływa z torfowiska, to płynie albo do Bałtyku, albo do Morza Północnego. Ciekawostką florystyczną jest występowanie na terenie torfowiska roślin owadożernych tj. Rosiczki okrągło i długolistnej. Jednak największe wrażenie robi kwitnienie wełnianki pochwowatej, której kobierce rozściela przełom maja i czerwca.

Przez torfowisko przebiega ścieżka dydaktyczna, której szlaki znajdują się na usypanych dawno groblach i nowo powstałych drewnianych kładkach. W 1919 r. przy głównej grobli została wybudowana wieża widokowa o drewnianej konstrukcji, a ostatnia w 2007, która w 2020 roku została rozebrana. Drewniane konstrukcje wybudowane na drewnianym nośniku, który nazywany był dylami były i są bezpieczne, utrzymują konstrukcje na powierzchni mokradła. Licząca ok. 3 kilometry ścieżka edukacyjna prowadzi groblą, przez niezwykły las z pięknymi okazami kosodrzewiny oraz strumykiem o brunatnej barwie, barwie torfu. Miejsce to jest działem wodnym zlewni morza bałtyckiego i północnego. O wszystkich aspektach tego niesamowitego miejsca informują ustawione wzdłuż szlaku tablice, szlaku, który prowadzi przez imponujące torfowisko, piękne o każdej porze roku.

Trasa zaczyna się przy drodze do Zieleńca, gdzie znajduje się pierwsza tablica informacyjna. Tuż przy rezerwacie znajduje się niewielki parking. Przejście całego rezerwatu zajmuje około 1-1,5 h i jest przyjazne dla dzieci. Oprócz początkowego krótkiego, stromego podejścia, później jest już łatwo.

Więcej informacji: https://zieleniec.pl/artykul/zielenieckie-torfowisko/ oraz https://przyrodniczo.pl/rezerwaty-sudetow/torfowisko-pod-zielencem/

31 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

Orlica – wieża w miejscu dawnego schroniska i dawnej wieży

Wieża o drewnianej konstrukcji z podwalinami kamiennymi, obłożonymi miejscowym łupkiem. Postawiona w miejscu dawnego schroniska i wieży widokowej wybudowanej w XIX w. przez Heinricha Rübartscha. Wieża usytuowana jest po polskiej stronie szczytu, ok. 50 metrów od właściwego wierzchołka góry, przy samym pasie granicznym. Od strony polskiej prowadzi do niej zielony szlak turystyczny, a od czeskiej czerwony. W dolnej części budowli znajduje się strefa schronienia turysty, osłonięta od wiatru, deszczu, z drewnianymi ławami. Wieża posiada 3 platformy, z najwyższej można zobaczyć przepiękny widok na Góry Orlickie, Bystrzyckie, Stołowe, Sowie, Bardzkie, Masyw Śnieżnika. Wejście jest bardzo łatwe, w zimie warto zabrać sanki, bo powrót tym środkiem transportu na parking zajmuje tylko chwilę 🙂

30 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

więcej informacji: http://visitduszniki.pl/wieza-widokowa-na-orlicy/http://visitduszniki.pl/wieza-widokowa-na-orlicy/

Wieża widokowa w Suszynie odniesienie do historii piaskowca w Kotlinie Kłodzkiej

Najbliższą lokalizacji Apartamentów wieżą widokową jest kamienna budowla w miejscowości Suszyna. Wybudowana w 2014 roku, w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej „Miejsca pełne widoków w Euroregionie Glacensis”, ma wysokość 27 m. i można z niej oglądać przy dobrej widocznośći: Góry Stołowe, Broumovskie Ściany, Górę Świętej Anny, Górę Wszystkich Świętych, Góry Bardzkie, Góry Orlickie, Góry Sowie, Góry Złote oraz Masyw Śnieżnika. Konstrukcja wieży jest żelbetowa, a do jej wykończenia użyto powszechnie występującego w okolicach Kotliny piaskowca w formie dociętych w różne prostokąty płytek o strukturze łamanej. Bardzo łatwy dostęp drogą asfaltową, wieża znajduje ok. 150 m od parkingu.

17 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

Kamienicki pałac Marianny Orańskiej –

W trakcie wojen napoleońskich, gdy skurczyły się państwowe zasoby, po królewskim edykcie sekuryzacyjnym w 1810 r. na mocy decyzji Fryderyka Wilhelma III wszystkie dobra katolickie jak i ewangelickie w Prusach przeszły w ręce państwa. Kamieniecki majątek król postanowił sprzedać dla pozyskania gotówki. W tym czasie Napoleon osadził w Holandii, na królewskim tronie swojego brata Ludwika, który powziął decyzję o tym by zakupić na Śląsku, gdzie w tym czasie zostało zwolnionych wiele dóbr, „odpowiednio” duży majątek. Za sam klucz kamieniecki, Namiestnikowa Wilhelmina Fryderyka Ludwica zapłaciła 848,05 talarów. Pod koniec życia królowej większość obowiązków przejęła jej córka Marianna, która stała się właścicielką w 1838r. Wtedy zleciła wykonanie projektu okazałej rezydencji znanemu architektowi Karlowi Friedrichowi Schinklowi. Okres romantyczny, którego odzwierciedlenie można zobaczyć w architekturze i sztuce wymagał od projektanta odniesień do najstarszych dokumentów, oraz historii „starożytnej”, a takimi były przesłanki dawnych czasów: wg „Kroniki Czechów” Kosmasa, w 1017r. czeski książę Brzetysław po zrównaniu z ziemią grodu w Bardzie, wzniósł gród na wysokiej skale, skąd wzięła się nazwa Kamieniec. Również w XIII wiecznych Księgach Henrykowskich opisywany był widok z tego miejsca na Masyw Brzeźnicy, który został zapisany jako Cosecrepte (Kozi Grzbiet). Mariannę bardzo zaintrygowały podania i dokumenty historyczne. Nowy obiekt miał być eklektyczny, z neogotyckimi wtrąceniami mauretańsko – sycylijskich zamków z okresu średniowiecza. Po wielu latach trwania budowy, Marianna postanowiła przekazać obiekt swojemu synowi Albrechtowi, który po śmieci swojej żony kazał wznieść tu rodowe mauzoleum kamienickich Hohenzolernów.

Podczas II wojny światowej nie było tu walk. Pałac uległ destrukcji w wyniku stacjonowania tu wojsk Radzieckich. Tylko w 1945r. wywieziono stąd wiele dzieł sztuki (ok. 16 wagonów), które podczas wojny były tu zwożone jako natenczas bezpieczne miejsce. W 1946 r. wybuchł pożar, który wg różnych źródeł był gaszony tak, aby go nie zagasić. Być może był próbą zatarcia śladów rabunków i zniszczeń. Współczesna historia, to zasługi Włodzimierza Sobiecha, ówczesnego pracownika poznańskiej Akademii Rolniczej, który przy udziale Władysława Pawlaka, dawnego więźnia niemieckiego oflagu twierdzy srebrnogórskiej, nie patrząc na piętrzące się trudności postanowił przywrócić pałac do jego świetności. We współpracy początkowo z Polonią brytyjską, na prawie dzierżawy 40 letniej, remontował obiekt aż do śmierci w 2012 r. Dwa lata później pałac przeszedł w posiadanie gminy.

Odległość od Apartamenty Folwark Boguszyn – 22 km.

Wszelkie informacje na https://palacmarianny.com.pl/

Zamek Na Skale – siedziba rycerska na skalistym brzegu rzeki

Zamek górny, czyli Na Skale XVI w. powstał na fundamentach XV wiecznej budowli obronnej, której fragmenty przetrwały w ścianach kamiennych piwnic. Dwór z wewnętrznym dziedzińcem, przebudowany w XVII w. przez ród Wallisów zamieszkałych od 1200 roku w irlandzkim zamku Carighmain. Zmieniono wówczas wygląd rezydencji od strony rzeki, od południa i głównej wiejskiej drogi. Na ten czas powstał nowy człon zamku ze stajniami i dwupiętrową oranżerią na piętrze a także nowa wieża. Po latach Wallis sprzedał posiadłość hrabiemu Ludwikowi Friedrichowi von Schlabrendorf. Kolejną rodziną, która postanowiła związać swoje losy z zamkiem Na Skale to mająca francuskie pochodzenie hrabiowska rodzina Chamare-Harbuval. Powstał wówczas secesyjny salon wyłożony fascynującą boazerią, z którego prowadzi wejście na balkon panoramiczny. W salonie stoi kaflowy piec z secesyjną ornamentyką, do którego przylegają ceramiczne ławy. Stolarka balkonu rządzi się prawami najwyższej jakości rzemiosła drzewnego. Najbardziej zachwycają jednak w tym wnętrzu drzwi z secesyjnym ornamentem na którym wyrzeźbiono panią tego zamku. Według miejscowego przewodnika, jej wizerunek zaprojektował sam Alfons Mucha. Dziedziniec zamku w XIX wieku nakryto podwójnym szklanym dachem, którego podwójna szklana konstrukcja jest ewenementem w tych stronach. Szczególny podziw zwiedzających budzi bogato rzeźbiona drewniana klatka schodowa nawiązująca układem przestrzennym do dojrzałego baroku wiedeńskiego.
Park z barokowymi schodami ku rzece oraz najstarszymi na Śląsku wejmutkami – sosnami o długich igłach i co charakterystyczne dla tej odmiany, z podłużnymi szyszkami.

Odległość od Apartamenty Folwark Boguszyn 24 km.

Wszelkie informacje https://www.zameknaskale.com.pl/zwiedzanie-zamku/https://www.zameknaskale.com.pl/zwiedzanie-zamku/

Ząbkowice dawny Frankenstein

Niesamowite miasto, którego historia sięga XIII w. Położone na wzniesieniu, otoczone rozlewiskami rzek stanowiło gród obronny, który pierwotnie miał charakter drewniano – ziemny. W późniejszym czasie drewno zastąpił kamieniem. Rozwój miasta był możliwy, bo jego lokacja wynikała z przecinających się w tym miejscu dwóch ważnych ówcześnie szlaków: handlowego (bursztynowego) Wrocław – Praga i biskupiego Świdnica – Nysa.

Wizytówką i największą atrakcją miasta jest Krzywa Wieża, której wysokość wynosi 34 m, a obecne odchylenie od pionu to 2,12 m. Nieznany jest dokładny czas powstania ani przeznaczenie tej budowli, przypuszcza się, że mogła powstać w średniowieczu. Istnieją domysły, że w przeszłości mogła być częścią bramy miejskiej lub dzwonnicą.

Jednak to dawny zamek piastowski, wzniesiony około 1290 roku przez księcia Bolka I Świdnicko – Ziębickiego, który obecnie ma status trwałej ruiny jest chyba najstarszym historycznie obiektem tego miasta. W wiekach średnich, kiedy nie było ugruntowanych państwowości, poszczególne ziemie wchodziły w skład różnych księstw. Ząbkowice, pod koniec XIII w. były w posiadaniu księcia Bolka II Ziębickiego by w XV w. trafić w ręce czeskiego rodu Podiebradów. W tym czasie obiekt funkcjonował jako zamek warowny, opierając się najazdom husyckim. Przebudowany w XVI w. przez Karola I nie miał możliwości przetrwać do dni dzisiejszych. Przechodzące przez miasto oddziały wojsk węgierskich i szwedzkich w okresie wojny trzydziestoletniej i następujące po sobie oblężenia i szturmy spowodowały takie zniszczenia zamku, że ponowna odbudowa stała się bezcelowa, a obiekt w XVIII w. został opuszczony.

19 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

Wszelkie informacje, ciekawostki i fakty znajdują się pod tymi adresami:

https://szlakzamkowipalacow.eu/project/zamek-ksiazecy-w-zabkowicach-slaskich/

https://www.zabkowiceslaskie.pl/turysta/ciekawostki-i-atrakcje-zabkowic-slaskich.html

Kopalnia Uranu

pozyskanie-uranu

Kopalnia Uranu w Kletnie.
Dawne mapy poniemieckie, w których posiadanie weszły wojska sowieckie, wskazywały tę lokalizację jako jedną z wielu, jako tę, która może dostarczyć pożądany na ten czas materiał do stworzenia bomby atomowej. W lipcu 1948 roku rosyjscy geolodzy, badając stare hałdy kopalni w Kletnie, odkryli podwyższone promieniowanie gamma. Jeszcze w tym samym roku Sowieci/ Rosjanie zaczęli prace przygotowawcze do eksploatacji złoża. Sudecki uran miał im posłużyć do budowy rosyjskiej bomby atomowej. W ZSRR – obecnie Rosji, tego pierwiastka nie było. Prace w Kletnie mogli prowadzić na mocy umowy między rządem PRL (Polska Rzeczpospolita Ludowa), a Związkiem Radzieckim zawartej w 1948 roku. Kopalnia działała w latach 1948-1953. Przez te lata wydobyto materiał na stworzenie 2 bomb (informacje przekazane przez przewodnika). Koszty związane z chorobami popromiennymi i śmiercią osób skazanych lub z wolnego wyboru zaangażowanych w wydobycie nie były brane pod uwagę.

Kopalnia Uranu to również miejsce wypiętrzania się płyt geologicznych oraz występowania miejscowych minerałów takich jak: fluoryt, ametyst, malachit czy baryt. Znajdziemy tam też skupisko wapieni pod nazwą Biała Marianna.
Bardzo ciekawe miejsce i ludzie – przewodnicy zaangażowani w swoją misję.

Dla osób, które zainteresowały się tematyką wydobycia uranu na terenach zachodniej Polski polecam fascynującą reporterska opowieść Filipa Springera Miedzianka Historia znikania. Autor przez dwa lata szukał odpowiedzi na pytanie: dlaczego miasteczko z siedmiowiekową tradycją po wejściu umarło, a ta powieść jest próbą rozwiązania tej zagadki. Tutaj temat powojennego, rabunkowego wydobycia uranu przez Rosjan jest zbieżny z historią kopalni w Kletnie.

Kopalnia w Kletnie jest również osnową wielowątkowej powieści Macieja Siembiedy Katarsis. W różnym czasie, różni bohaterowie, których losy dziwnie się przeplatają, spotykają się Lądku, Kletnie i miejscowej kopalni uranu.

43 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

Twierdza Kłodzka – XVIII wieczny klucz do Śląska

Największym i najbardziej znanym obiektem historycznym w Kłodzku jest położona na górze Fortecznej i Owczej Twierdza Kłodzko, która stanowiła system obronny z okresu XVII i XVIII wieku. Wybudowana w miejscu istniejącego w IX w. grodu warownego, a w XV w. przebudowanego przez króla Jerzego w komfortową rezydencję. Natenczas oprócz potężnego, kamiennego stołpu (wieża ostatecznej obrony) w obrysie warowni istniała wieża zegarowa i słynna tzw. zielona komnata z dworsko – rycerskimi freskami. W latach sześćdziesiątych XVI w. na zlecenie arcybiskupa Arnoszta i według projektu Lorenza Krischke, dokonano rozbudowy o zamek średni i dolny w których ulokowano między innymi klasztor augustianów, później jezuitów. Po zajęciach zamku w XVII w. i po wojnie 30 – letniej Habsburgowie dokonali przebudowy ruin po dawnym zamczysku. Przez braci Carove została zaprojektowana twierdza według włosko – niderlandzkich zasad strategii fortyfikacyjnych. Powstały bastiony, kurtyny, raweliny. Po roku 1770 Fryderyk II rozbudował umocnienia do formy istniejącej obecnie. Głowna twierdza na górze Fortecznej wraz z fortem pomocniczym na Owczej Górze zamieniły miasto w fortecą stanowiącą według Fryderyka „klucz do Śląska”.

Pełne oblicze i tysiącletnią historię Twierdzy Kłodzkiej, a także ciekawe zakamarki można poznać w trakcie zwiedzania trasy głównej obejmującej górną część Twierdzy. Dostępna jest również trasa podziemna prezentująca niezwykle rozbudowany (przeszło 7 km!) i unikatowy w Polsce system chodników kontrminerskich. W trakcie nocnego zwiedzania obiektu można się poczuć jak rekrut w trakcie oblężenia Twierdzy!

Odległość od Apartamenty Folwark Boguszyn – 6 km.

Wszelkie informacje znajdują się na stronach Twierdzy Kłodzko pod adresem: www.twierdza.klodzko.pl

Szczególnie polecamy zapoznać się z sekcją FAQ (z angielskiego frequently asked questions oznaczający często zadawane pytania), gdzie dostępne są informacje o dojeździe i miejscach do parkowania: www.twierdza.klodzko.pl/jak-dojechac-i-zaparkowac

Wieża widokowa na Górze Kłodzkiej

W niewielkiej odległości, na południe od Boguszyna znajduje się Góra Kłodzka 757 m n.p.m. Jest to najwyższe wzniesienie w masywie Gór Bardzkich. Na jej szczycie, niedawno wybudowano wieżę widokową z malowniczym widokiem na miasto Kłodzko, Kłodzką Twierdzę, całą Kotlinę Kłodzką, masyw Śnieżnika, Góry Stołowe, Góry Bardzkie, a w kierunku wschodnim na Zalew Paczkowski oraz Jezioro Otmuchowskie. W dni dobrej widoczności można zobaczyć najwyższy budynek Wrocławia.

Na wieżę dotrzeć można szlakami turystycznymi z trzech kierunków:

  • Od północy od Przełęczy Łaszczowej szlakiem niebieskim i krótko żółtym
    • Trasa do wieży 3,3 km na ok. 1 h 20 min
    • Trasa tam i z powrotem: 6,6 km na prawie 2 h 30 min
    • Dojazd do Przełęczy Łaszczowej – link
  • Od południa od Przełęczy Kłodzkiej szlakiem niebieskim i krótko żółtym
    • Trasa do wieży 2,9 km z większą ilością podejść, niż od Przełęczy Łaszczowej, na ok. 1 h 30 min
    • Trasa tam i z powrotem: 5,8 km na prawie 2 h 30 min
    • Dojazd do Przełęczy Kłodzkiej – link
  • Od zachodu z Kłodzka szlakiem żółtym
    • Najdłuższy wariant z trasą do wieży 6,6 km z licznymi podejściami i zejściami na ok. 2 h 45 min
    • Trasa tam i z powrotem: 13,2 km na prawie 5 h wędrówki
    • Dojazd do proponowanego miejsca startowego (z parkingiem) – link

Przełęcz Kłodzka – 12,5 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

Przełęcz Łaszczowa – 11,5 km od Apartamenty Folwark Boguszyn