Pstrążna – skansen wsi sudeckiej

Budownictwo sudeckie ma swój niepowtarzalny charakter. Izby mieszkalne budowane z bali drewnianych, murowane obory – pomieszczenia dla zwierząt, żywicieli rodziny, stanowią kwintesencję budynków wiejskich na terenach Kotliny Kłodzkiej. Zbiór odpowiednio zabezpieczonych starych domów, zagród i pomieszczeń rzemieślniczych możemy zobaczyć w Muzeum Kultury Ludowej Pogórza Sudeckiego. Na położonym w górzystym terenie dużym obszarze odtworzono wiele różnorodnych zabudowań począwszy od wiatraka, przez stodoły, domy mieszkalne, budynki rzemieślnicze, po dzwonnicę strażacką. Muzeum założono bazując na istniejącym w tym miejscu budynku dawnej kuźni. Muzeum – Skansen powstało w 1984 r. jako oddział Muzeum Regionalnego w Wałbrzychu. Od 1.01.2006 r. jest samodzielną instytucją kultury, której organizatorem jest samorząd Kudowy Zdroju. Wszystkie zgromadzone artefakty pochodzą z okolic Ziemi kłodzkiej. Najbardziej reprezentatywny jest budynek zajazdu przeniesionego z Szalejewa Dolnego, gdzie można podziwiać kunszt drewnianej architektury ludowej pogórza sudeckiego. Podczas miłego spaceru, możemy podziwiać konstrukcję dawnych sudeckich budynków, a wchodząc do ich wnętrz zobaczyć jak na tych terenach żyli kiedyś ich mieszkańcy. Oprócz eksponatów wypełniających izby mieszkalne zgromadzono tu również narzędzia i zaaranżowano warsztaty rzemieślnicze. W działającej kuźni można na żywo zobaczyć jak nadaje się kształt stalowym elementom. W skansenie przez cały rok odbywają się imprezy związane z różnymi świętami, tradycjami. Powiązane z nimi występy artystyczne, pokazy oraz degustacje kulinarne stanowią niepowtarzalną atrakcję dla odwiedzających skansen turystów.

50 km od Apartamenty Folwark Boguszyn

Muzeum Ziemi Kłodzkiej – niespotykane wnętrza i unikalne zbiory

W 1963 roku na mocy uchwały ówczesnego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej zostało utworzone Muzeum Kłodzkie, którego początkową siedzibą był znajdujący się w obrębie rynku budynek dawnej komendantury twierdzy. Jednak postępujący proces zapadania się starówki kłodzkiej i widmo katastrofy budowlanej zmusiło miasto do zaadaptowania na cele muzeum innego obiektu. W latach 1969–1985 zostało ono przeniesione do barokowego budynku dawnego konwiktu przy kolegium jezuickim. Mimo wieloletniej adaptacji i późniejszym remontom, z których ostatni zakończył się w 2021 r. został zachowany pierwotny układ pomieszczeń. Dzisiaj możemy podziwiać odrestaurowaną dwukondygnacyjną salę koncertową, która pierwotnie była kaplicą. Pięknie prezentuje się również odnowiona Złota Sala, w której do niedawna odbywały się ceremonie zaślubin. Prowadzi do niej świeżo wyremontowana barokowa klatka schodowa jak również do ulokowanej w historycznym wnętrzu dawnego refektarza biblioteki naukowej. Unikatem w tego typu obiektach jest udostępniony do zwiedzania system średniowiecznych piwnic i chodników znajdujących się pod budynkami muzeum. Będąc tam można się przenieść w czasie i wyobrazić życie dawnych mieszkańców, w szczególności w czasie zagrożenia, gdy całe życie przenosiło się pod ziemię. Budynek muzeum posiada fasadę zaprojektowaną przez Carla Lugaro – architekta, który wcześniej wybudował kolegium. Dziedziniec wewnętrzny, do którego wchodzi się przez bramę główną z jednej strony zamknięty jest ażurową ścianą z arkadami, pod którymi zgromadzone są rzeźby i elementy architektoniczne nieistniejących kamienic w ramach utworzonego tam lapidarium. W lecie dziedziniec zdobi mały ogród zielny.

Jak widać już sam budynek muzeum posiada swoją historię i niepowtarzalne wnętrza, ale to zbiory wyeksponowane na wystawach stałych i czasowych są najistotniejsze, tym bardziej, że związane są z miastem i regionem. Największa ekspozycja opowiada historię powstania i lokacji miasta. Wyeksponowane są tam pierwsze dokumenty, insygnia, atrybuty władz miejskich, cechów rzemieślniczych oraz eksponaty związane z funkcjonowaniem i rozwojem miasta na przestrzeni wieków. Na najwyższym piętrze muzeum ulokowana jest obszerna kolekcja zegarów mechanicznych w tym wyroby dwóch fabryk dolnośląskich: Gustawa Beckera ze Świebodzic i braci Eppnerów z niedalekiej Srebrnej Góry. Równie ciekawa jest wystawa szkła z hut do niedawna funkcjonujących na Ziemi Kłodzkiej. W kolekcji znajdują się zarówno szkła produkowane masowo jak i dzieła wybitnych postaci polskiego szklarstwa.